Historie Scheveningen - Luxemburg - Scheveningen

Ja u ziet het goed: “Historie” met een hoofdletter H. Want tot een andere conclusie kun je niet komen als je de reglementen, routeboeken, uitslagen e.d. doorbladert van alle verreden rally’s Scheveningen-Luxemburg-Scheveningen.
Van de eerste 25 edities zijn deze gegevens welwillend ter beschikking gesteld door de heer Wil de Wild. Zijn broer Dirk reed aanvankelijk met de heer Piet Pouwels maar het duurde niet lang of de twee broers De Wild werden een begrip in de Nederlandse rallysport. Zij reden samen zeker twintig SLS-en. Niet zonder succes, want we zien hun namen bijna ieder jaar in de top van het klassement.

Het begin
Het reglement/programma van de eerste SLS met een gele omslag is echt een prachtig document. In het voorwoord de tekst: “Ter gelegenheid van de opening van het “Holland Festival” organiseert het District ’s-Gravenhage en Omstreken van de Regionale Automobielsport Club West de 24-uurs Rit Scheveningen-Luxemburg-Scheveningen”.Als we het programma bekijken blijkt dat er op vrijdag 6 juni 1952 om 20.01 uur werd gestart vanaf de Scheveningse Boulevard bij het Kurhaus en dat men precies 24 uur later weer arriveerde bij het Kurhaus. De volgende morgen (op zondag) werd er een klassementsproef gereden op de Boulevard. Van 15.00 tot 17.00 uur een aantrekkelijk programma tijdens een thee aangeboden door het Gemeentebestuur van ’s-Gravenhage. Om 20.00 uur prijsuitreiking in de Concertzaal van het Kurhaus en aansluitend een grote feestavond met bal en attracties. Prachtig nietwaar!

Dan het voorwoord van RAC West-voorzitter Piet Nortier met als titel “De wedstrijd die we nodig hebben!”. Hij schrijft: Tussen de gezelligheidsritjes en een groot en zwaar gebeuren als de Tulpen Rallye ligt een gaping. Hoe velen zijn het niet, die sportieve neigingen in zich voelen groeien, maar die het sportgebeuren zoeken, waarin zij die neigingen kunnen botvieren zonder hun kostbare voertuigen te moeten vernielen. Welnu, de SLS biedt aan deze auto-enthousiasten de kans in de vorm van een Prestatierit, die alles in zich heeft om het sportieve met het toeristische te verenigen. En Nortier sluit af met: Moge de SLS bijdragen tot de internationale vriendschap die de wereld zo dringend behoeft!
In de wervingsfolder voor de SLS 1952 lezen we: Het doel van de 24 uurs rit Scheveningen-Luxemburg-Scheveningen is een prestatierit met een normale automobiel, met voorgeschreven gemiddelden, langs een prachtig parcours, teneinde kennis te maken met de eisen van een rally, en daarvoor oefening op te doen. De gestelde opgave kan door zorgvuldige en sportieve rijders redelijkerwijs zonder strafpunten worden uitgevoerd.
Ook aardig: De finish zal in het Kurhaus zijn, waar de Rederij v/h Frank Vrolijk, de “Hollandse Nieuwe” aan de vermoeide en voldane rijders door Scheveningse boetsters zal laten offreren met bijbehorende dranken in een speciale feestelijk visserijsfeer.
Inschrijven voor de eerste SLS kon men doen door een aangetekende brief te sturen naar mevrouw W.J. Teding van Berkhout en daar moest dan het inschrijfgeld ten bedrage van ƒ 30,00 bij zijn bijgesloten. Extra kaarten voor de feestavond waren te bestellen voor een rijksdaalder per stuk.

In zijn voorwoord bij de 2e SLS schrijft Piet Nortier: Toen de bestuursleden en sportcommissieleden hun plannen maakten voor de eerste SLS, stond hun duidelijk voor ogen dat dit autosportevenement anders moest zijn dan de reeds op het autosportprogramma voorkomende evenementen. Zij zullen nauwelijks bevroed hebben hoe precies zij de spijker op z’n kop sloegen door een rit uit te schrijven, in de eerste plaats bedoeld voor sportieve automobilisten zonder een grote wedstrijdervaring. Zelden zal een wedstrijd reeds de eerste keer een zo grote deelname getrokken hebben en evenzeer zal het weinig zijn voorgekomen, dat zo’n eersteling datgene bleek te zijn waar men nu juist op had zitten wachten. Met één slag heeft de SLS naam gemaakt en het is dan ook geen wonder dat velen verlangend uitzien naar de start van het evenement van 1953.Het inschrijfgeld werd overigens met 25% verhoogd naar maar liefst ƒ 37,50 !
Het evenement was ook in 1953 een groot succes en de SLS werd naast de Tulpenrallye de bekendste Nederlandse rally. Waren er in de eerste drie jaren alleen klassewinnaars, vanaf 1955 werd er ook een algemeen winnaar gehuldigd en dat was de klassewinnaar die verhoudingsgewijs ten opzichte van de andere klassewinnaars het beste had gereden.
Het hoogtepunt werd bereikt in de jaren 1957 en 1958. In 1958 werd het absolute record aantal deelnemers geboekt. Maar liefst 260 equipes gingen van start! Beide jaren werd de SLS overigens gewonnen door het duo Tak-Hilarius met een Mercedes Benz 300 SL.

Bekende namen
Als we door de uitslagen bladeren komen we een groot aantal namen tegen van personen die nu ook weer aan de start staan van de Jubileum SLS in 2002.
Zo werd in 1960 de debutantenprijs gewonnen door Kees van Grieken (in 2002 met startnummer 1). In 1963 werd Dries Jetten algemeen winnaar van de SLS iets dat Dries weet te herhalen in 1967 (in 2002 met startnummer 5). In datzelfde jaar werd de mixed prijs (een bonbon mandje en een bierpul) gewonnen door het koppel Mia en Pierre Smeets (zie het verhaal van Pierre Smeets elders in dit Jubileum Rallymagazine). De merkenteamprijs ging naar Volkswagen met in dat team Jan Konink (in 2002 met startnummer 21) en de gebroeders De Wild.

In 1968 zien we wel heel erg veel namen de revue passeren die dit jaar ook van de partij zijn.
De broertjes De Wild werden 2e algemeen, Jan Konink 4e, terwijl Kees van Grieken, Hans Lampier (in 2002 startnummer 99), Pierre Smeets, Jos Lommerse (in 2002 startnummer 33) Joan van de Lustgraaf (in 2002 startnummer 141) en Frans van Bueren (in 2002 startnummer 165) ook goed eindigden.
Een jaar later – in 1969 – wist Jan Konink zelfs iedereen af te troeven en werd algemeen winnaar van de 17e SLS net voor Bert Dolk (in 2002 met startnummer 7) en Rob Slotemaker. De Wild-brothers werden 5e en Renger Guliker (in 2002 met startnummer 39) 6e. Maar daarmee zijn we er nog niet. Kees van Grieken eindigde als 7e, terwijl Frans van Rooyen (in 2002 samen met Jan Konink aan de start met startnummer 21) 9e algemeen werd en Wolf Berger (ja in 2002 bij de SLS wedstrijdcommissaris met “startnummer” 04) werd 20e in het eindklassement van de Superklasse. Ook in 1970 vele bekende namen en ook weer een aantal 2002-deelnemers zoals Ad van Dolder (in 2002 startnummer 61) en Piet Dubbeldam (in 2002 startnummer 10). Winnaar van het SLS 1970-slalomklassement met een straatlengte voorsprong overigens ene Bert Dolk!

Nieuw en oud
In 1970 werd door de organisatie voor een nieuw rallyconcept gekozen en er werd een rally met klassementsproeven uitgezet rond Schimmert. Het werd geen echt succes en de organisatie besloot in 1975 om nog eenmaal een echte SLS over de openbare weg te houden. Daar was in rallyland nogal wat over te doen omdat men van mening was dat zoiets eigenlijk niet meer kon. De laatste SLS over de openbare weg wordt overigens met 0 strafpunten gewonnen door het duo Jan van der Marel-Jan Berkhof . In 2002 rijdt Jan Berkhof als wedstrijdleider rond met “startnummer” 01 op de portieren van de door SLS-sponsor BMW Den Haag ter beschikking gestelde moderne BMW X5.Heel frappant is om het artikel “SLS op verkeerde weg” in een nummer van Autovisie uit 1975 te lezen. Onder meer: “De deelnemers moesten om strafpuntloos te blijven een parcours van bijna 20 kilometer afleggen in 13 minuten; een gemiddelde van circa 90 kilometer per uur!”.Daarin ook de verdeelde meningen van een aantal deelnemers wat zij vonden van de SLS 1975. We citeren er drie. Renger Guliker: Deze SLS was een der fijnste rally’s die ik ooit heb gereden. Zo nu en dan moest er wel hard door de dorpen worden gereden. Wij zijn daar steeds rustig door heen gereden in de 4e versnelling met nooit meer dan 80 kilometer per uur. Wim Luijbregts: Ik heb als een idioot door dorpjes gereden. Het gemiddelde lag veel te hoog. Vorige jaren zat het beter in elkaar met proeven op afgesloten weggedeelten. In deze vorm vind ik dat de SLS niet voor het Nederlands Rallykampioenschap zou moeten meetellen. Jan Berkhof: Veel deelnemers zeggen dat je vol door de dorpen moest. Wij hebben dat nergens gedaan en kwamen toch bij geen enkele tijdcontrole te laat. Wel ben ik van mening dat een dergelijk evenement over de openbare weg niet meer echt past in deze tijd en dat het verstandiger is om in de toekomst een rally met klassementsproeven te rijden.

De overkoepelende organisatie, de KNAC, verbood de rally’s over openbare wegen en de SLS werd in 1976 en 1977 dan ook niet georganiseerd. In 1978 werd in het laatste weekend van augustus de 24e SLS verreden. De media schreef: “SLS: hoopgevende herstart”en “Een compliment voor de organisatoren die het wederom aandurfden een SLS te organiseren, maar waarvan de jubileumuitgave in 1979 grootser dient te zijn om zich te kunnen meten met andere evenementen.”. De 24e SLS werd overigens gewonnen door Jan van der Marel-Jan Berkhof met een Vauxhall Chevette 2300 HS, de auto waarmee zij dat jaar ook Nederlands rallykampioen werden. Zij hadden 48 seconden op Renger Guliker-Abe van den Brink (de huidige wedstrijdleider van de Historische Tulpenrallye) die met een BMW 2002tii reden.

Jubileum SLS
In 1979 dus de 25e SLS. Een evenement met lange wachttijden voor de proeven in de buurt van Hellendoorn, een “verplichte” ziekenauto die de proef niet kon vinden, fietsers op de afgesloten proeven, afgelasting van enkele proeven, kortom niet echt om over naar huis te schrijven. Een van de equipes die het heel goed deed was het koppel Roetert-van Peski die stilviel en er na een half uur achter kwam dat een stroomdraad van de benzine-injectiepomp los zat. Hans Roetert is vorig jaar begonnen met historische rally’s en staat in 2002 aan de start van de SLS met Joep Goethart. Zij rijden met startnummer 68. Jan van der Marel won de 25e editie van de SLS met zijn nieuwe navigator Bruno van Traa (Jan Berkhof was eind 1978 gestopt) voor – net als het jaar ervoor – Renger Guliker en Abe van den Brink Wel was men zeer positief over de rekenkamer. “Dankzij een computer kreeg iedereen een einduitslag mee naar huis”, werd er door de pers geschreven.

Van 1980 tot en met 1983 werd er steeds in september in de provincies Drenthe en Overijssel een klassementsproeven-SLS georganiseerd. Bij de 29e editie in 1983 stonden er slechts 29 deelnemers aan de start en een 30e editie van de SLS is er dan ook nooit gekomen, als je tenminste de 1e Classic SLS in 1993 niet zo zou willen noemen.

Data en algemeen winnaars van 1e SLS tot en met 29e SLS 

Classic SLS
Fred Spaaij, Harold Edinga en Wil de Hek namen in 1991 en 1992 een kijkje bij de Belgian Historic Rally. Zij ontmoetten daar Etienne Carlens en de idee werd geboren om een Classic SLS te gaan organiseren. De 1e Classic SLS werd in goed overleg met de Stichting Toerisme Den Haag georganiseerd door de Club voor Antieke Automobielen & Rally’s (CAAR). Start op zaterdagmorgen 28 augustus en finish op zondagmiddag 29 augustus 1993. De animo voor het evenement was goed te noemen. Voor de 30-uurs rit gingen 85 equipes van start. Onder hen ook enkele equipes die in de jaren erna geen enkele SLS hebben gemist en dit jaar dus voor de 10e maal starten in de Classic SLS. Voor heel wat equipes was het de eerste maal dat aan een heuse rally werd meegedaan en dat gold eigenlijk ook voor organisatie CAAR, die voor de tijdmetingen de officials van de Stichting Auto Sportief wist te strikken. Onder die SAS-officials zijn er twee die dit jaar voor 10e maal official zijn bij de Classic SLS! In de media lezen we: “De eerste Classic SLS kende aan de finish op de Scheveningse Boulevard bijna alleen tevreden gezichten en dat er een 2e editie komt is eigenlijk al zeker.”
Toename aantal deelnemers
Maar liefst 123 equipes schreven in voor de 2e Classic SLS. Wederom werd er in het laatste weekend van augustus gereden en de deelnemers werd een 1.184 kilometer lang parcours voorgeschoteld dat in totaal 30 uur moest worden afgelegd. Zowel bij de start als de finish was rallylegende Maus Gatsonides aanwezig. Het weer werkte alleen niet mee en vooral op de heenreis naar Luxemburg kwam het water soms met bakken tegelijk uit de hemel. Het zwaartepunt van de rally lag bij de regelmatigheidsproeven in de buurt van het Belgische Landen en de buitenlandse deelnemers bewezen hier nog beter mee uit de voeten te kunnen dan de Nederlanders want de plaatsen 1 tot en met 5 in het algemeen klassement werden bezet door Belgische equipes.

Vanaf 1995 naar het Holiday Inn
De organisatie was van mening dat 30 uur achtereen in een auto eigenlijk niet verantwoord was en zo werd besloten dat de 3e Classic SLS twee overnachtingen zou hebben in het Holiday Inn Airport Brussels in Diegem. Regelmatige SLS-deelnemers weten dat dit inmiddels het vaste SLS-hotel is geworden en dit jaar komt de SLS daar al weer voor de achtste maal. Teksten als “Classic SLS evolueert verder” en “Nederland heeft er definitief een klassieker in historisch autoland bij” lezen we naar aanleiding van de 3e Classic SLS. De formuleverandering van het evenement bewees een terechte keuze en er kwamen maar liefst 153 equipes op het evenement af. De conclusie voor de Classic SLS luidde: een prima wedstrijd met een inzet van de organisatie die werkelijk klasse mag worden genoemd.

De startlijst voor de 4e Classic SLS telde een groter aantal deelnemers dan ooit: maar liefst 167. Nieuw dat jaar was de Sterklasse waarin 21 equipes met elkaar de strijd zouden aanbinden om de hoogste eer. Lange tijd leek het erop dat Con Steger en René Smeets de Belgen in 1996 zouden kloppen, maar zij werden uiteindelijk derde. Ondanks strafpunten voor een snelheidsovertreding werd Munda-Vandevorst wederom winnaar. Kruitbosch-Brinkman legden beslag op plek 2. Die plaats werd in de Toerklasse overigens ingenomen voor Bert Dolk die na 22 jaar weer eens zijn eerste rally reed, nu met buurman Rob van der Valk. In de media had men het over wat kleine minpuntjes maar wel een uitstekende verzorging van de inwendige mens en een fantastisch werkende ploeg officials.

Eerste lustrum niet vlekkeloos
Voor het eerste lustrum van de Classic SLS werd ingeschreven door het record aantal equipes van 180. Na afloop bleek het evenement – tenminste dat werd door de media beweerd – een te zware opgave voor veel deelnemers geweest. Vooral op de zaterdag regende het niet alleen flink hemelwater, maar ook strafpunten. Sommigen hadden op de zaterdag ondanks het overslaan van de koffiestop in Luxemburg slechts tien minuten tijd om wat te eten en moesten daarna al weer op pad voor de terugtocht naar Diegem. Ongeveer de helft van de equipes maakte het zaterdagtraject niet af en gaf vroegtijdig de pijp aan Maarten. De Classic SLS had jarenlang gegolden als een wedstrijd waarin ook rekening werd gehouden met onervaren equipes, maar bij de 1997-editie kwam dat niet uit de verf.
Winnaar werd de equipe Frans Diepeveen-Martin Roosenboom met een Austin Healey Sprite.

Record aantal deelnemers
Ondanks de moeilijkheidsgraad bij de 5e editie, werd er door de deelnemers driftig ingeschreven voor de Classic SLS 1998. Maar liefst 210 inschrijfformulier ontving de organisatie. Die organisatie was voor wat betreft het wedstrijdtechnische gedeelte van de Classic SLS in zee gegaan met Jan Berkhof en René Smeets van de toen in oprichting zijnde Historic Rally Organization. De HRO wilde een wedstrijd voorschotelen met voor ieder wat wils. De deelnemers toonden zich content en men hoorde regelmatig zeggen dat de organisatie nu een goede balans had gevonden tussen het werk van de rijder en van de navigator. Linus Verhoeks en Bennie Roetgerink leken op de zege af te gaan, maar door een remprobleem moest het duo de strijd staken. Daardoor ging de zege naar Adrie Brugmans en Jaap Daamen. Zij bleven Van Beek-Heimerikx, de Kam-de Kam en Strooper-Guliker voor.

Minder deelnemers maar wel een prima evenement
Ondanks de lof voor de 1998-editie was het aantal deelnemers bij de 7e Classic SLS aanzienlijk lager dan in de jaren ervoor. De rally werd gereden door 151 equipes en zal de geschiedenis ingaan als tamelijk moeilijk, enorm veel wisselingen in de top van het klassement en prachtig weer! Men was overigens zeer te spreken over het gevarieerde parcours, geen gezeur in dorpskernen en een geweldig team officials. Het BMW-duo Lindner-van Kekem had de rally kunnen winnen maar vergaten iets te noteren op hun controlekaart. De winst ging naar Jack Berk en Jip Barth (in het historische rallywereldje ook wel “Jip en Janneke” genoemd) die eindigden voor vader en zoon De Kam en de 1998-winnaars Brugmans-Daamen. De gebroeders Peters wonnen de Sportklasse en het mixed-duo Singelenberg-Boomsma was niet te kloppen in de Toerklasse. In de media lezen we: De Classic SLS is uitgegroeid tot misschien wel Nederlands beste klassieke rally. En daar mag de organisatie uiteraard trots op zijn.

Om door een ringetje te halen
Gelukkig was het in 2000 ook prima voor elkaar. We lezen in de media: De 8e editie van de Classic SLS was er een om door een ringetje te halen; een foutloze organisatie, prachtige routes, spannende regularity’s en veel gezelligheid. Nieuw was de introductie van de zogenoemde “Judge of Fact”. Deze scheidsrechters hielden het weggedrag van de totaal 176 deelnemers in de gaten en bijna iedereen was het er over eens dat deze introductie navolging verdient willen we met z’n allen over enkele jaren nog steeds historische rally’s kunnen rijden. Met slechts 12 strafpunten over de gehele rally was er niemand opgewassen tegen Berry Kruitbosch en Hans Brinkman. Geert-Hein van der Neut en Frank Verhoeven (Van RallyReport) wonnen de Toerklasse en de nieuwe Vintage-klasse leverde een nipte overwinning op voor Ruud en Miriam Wesselink met hun Citroën Traction Avant 7C cabriolet uit 1937. Geweldige promotie in het jaar van de vrijwilligers

2001 stond in het teken van de vrijwilligers. De mooie Nederlandse Miss Universe sprak de 202 SLS-equipes en de vrijwilligers toe bij de briefing. Een moment waarop alle deelnemers zich ook weer eens extra bewust werden dat hun rallyweekend niet zou bestaan zonder deze vrijwilligers. Hans van Beek en Gerard Heimerikx hadden kunnen winnen als zij niet zouden zijn bestraft door een Judge of Fact. Nu ging de overwinning naar het ijzersterke duo Brugmans-Daamen alhoewel hun voorsprong slechts vier seconden bedroeg op het sterk rijdende Nederlands-Belgische koppel Bert Dolk-Robert Rorife. Beste Toerklassers zijn in 2001 Hans Peen en Hak van Nes met hun Simca Aronde uit 1959 en het echtpaar Wesselink wint ook dat jaar weer de Vintageklasse. Bij de finish in Scheveningen is het een drukte van belang. De deelnemers banen zich onder een prachtige zonnige hemel rustig een weg door het talrijke publiek op de Boulevard, kortom een geweldige promotie voor enerzijds Scheveningen en anderzijds de historische rallysport. Op de Pier volgde de afsluiting van een geweldig evenement. En iedereen was het er over eens: We kijken reikhalzend uit naar de tiende editie!

Dubbel jubileum
In 2002 was het 50 jaar geleden dat de eerste SLS werd verreden en hadden we te maken met de 10e editie van de Classic Scheveningen-Luxemburg-Scheveningen.
Het Bestuur kon terugkijken op een in de meeste opzichten geslaagde editie. Het weer werkte mee, het aantal deelnemers (maar liefst 223 starters) was ongekend, veel publieke belangstelling op de Scheveningse Boulevard, een mooie rallyroute plus een spectaculaire verloting, waren stuk voor stuk punten die allemaal positief waren. In de media sprak men ook in 2002 weer vooral positief.
Ook deze editie bleek het zaterdagtraject weer de scherprechter en hier legden Joost Chermin en Marleen Hendrikse de basis voor hun latere overwinning. Marleen was doodnerveus op zondag maar hield het toch vol tot het eind en zo kon het duo de champagnekurken laten knallen.
In de Toerklasse was er niemand opgewassen tegen het koppel Arie Kranenburg-Chris Verra. Zie eindigden ruim voor twee vader en zoon-equipes, te weten Daan en Joost Hartgers en Karel en Peter Determan.
De Vintage-klasse werd een prooi voor de apetrotse Rob van der Zalm die zijn 10e Classic SLS reed. Hij werd genavigeerd door zijn broer Ruud. Helaas kan Rob zijn beker niet meer verdedigen. Rond zijn 50e verjaardag in november 2002 hoorde Rob dat bij hem een ongeneeslijke ziekte was geconstateerd. Enkele maanden daarna werd hij onder grote (klassieke) belangstelling in Den Haag begraven.

De beste Classic SLS tot nu toe?
Afgaand op de zeer vele en vooral bijzonder positieve reacties van de deelnemers na afloop van de 11e editie van de Classic SLS, zou je wellicht kunnen stellen dat in 2003 de beste Classic SLS tot nu toe werd georganiseerd.
René Smeets kon door familieomstandigheden Jan Berkhof niet terzijde staan bij het uitzetten en de verdere organisatie van het evenement. In het duo Ruud Strooper-Ingeborg Guliker vond de Historic Rally Organization zeer capabele vervangers. Ruud en Ingeborg namen de routes tussen Scheveningen en Brussel voor hun rekening (de vrijdag en de zondag), terwijl Erwin Berkhof zijn vader hielp met de zaterdagroute (Brussel-Luxemburg-Brussel).

Vrijdag werd er vanaf 11.00 uur gestart op de Scheveningse Boulevard onder druilerige omstandigheden. Tot en met de stop in Haringvliet waar men de routeboeken ontving was het regenachtig maar daarna werd het droog en dat is het tot en met de finish gebleven. De Sportklassers legden maar liefst 385 kilometer af op de eerste dag en deden dat middels verschillende systeem. Net voordat men door de pas geopende Westerscheldetunnel ging, werden de deelnemers geconfronteerd met het nieuwe systeem “cross the lines”. Direct na de tunnel de fraaie regelmatigheidsproef (RP) “Hengstdijk” van bijna 25 kilometer.
Direct na de eerste dag was er een klassement. In de Sportklasse was er niemand foutloos en in de Toerklasse waren er twee equipes die geen enkele controle hadden gemist.

Zaterdag is traditiegetrouw een zware dag bij de Classic SLS. Vroeg op en ruim 300 km naar de Place Guillaume midden in de stad Luxemburg en weer 300 km terug naar het Holiday Inn in Diegem. Na een stukje autobaan direct een RP over betonnen verkavelingswegen. Tussen de TC’s 11 en 12 twee mooie oude weg-situaties die lang niet iedereen zag. Na de koffie met appeltaart in Nadrin moet vanwege een wielercourse de route iets aangepast worden ondanks de verleende vergunning door de gemeente Houffalize. In Luxemburg enkele hele fraaie routes via een stafkaart 1 : 50.000. Voor de Sportklassers de prachtige RP “Michelau”. In de Sportklasse blijven er vijf equipes foutloos tot Luxemburg en in de Toerklasse lukt dit niemand.
Op de terugweg naar Diegem rijdt in etappe III slechts één equipe foutloos. Vervolgens krijgen de deelnemers op een parkeerplaats langs de autobaan een heuse droogrit van de hand van Erwin Berkhof voorgeschoteld. Niemand lukt het om de droogrit zonder fouten op te lossen. Net voor de finish een RP in het aardedonker. Door de vele modder op de weg vergalopperen zich nogal wat equipes bij een van de laatste richtingveranderingen.

Zondagmorgen eerst een stuk autobaan direct gevolgd door een lastig stuk pijlen door België. Aansluitend een leuke puntenrit alvorens men weer door de Westerscheldetunnel gaat. Vanaf de Grevelingendam gaat het naar Wassenaar. Vroeger was bij de SLS altijd een slotproef. Aanvankelijk op de Scheveningse Boulevard en later op het parkeerterrein met kinderkopjes waar tegenwoordig de BKS-parkeergarage Zwolsestraat staat. Met Renbaan Duindigt werd een overeenkomst gesloten zodat op Duindigt jaarlijks een slotproef kan plaatsvinden.

In de Sportklasse waren er slechts drie equipes die strafpuntloos bleven voor wat betreft RC’s. Na het winnen van de 50e Tulpenrallye wonnen Karel Westerman en Martin Roosenboom nu ook de 11e Classic SLS.
In de Toerklasse maakten zowel Dutman-De Jong als Dubbeldam-Kattestaart een foutje. Daardoor wonnen de Rotterdammers Jaco de Hoog en Bas de Rijk verrassend. Vivian en Marion Woud legden beslag op de vijfde plaats en zij wonnen uiteraard de Coupe des Dames. De beide dames hielpen de wedstrijdleider bij het uitreiken van de Scheveningse vergulde, verzilverde en bronzen haringen. Het was gezellig in het Kurhaus en bijna iedereen was het er over eens: de 11e editie van de Classic SLS was er absoluut één om door een ringetje te halen, ja misschien zelfs wel de allerbeste Classic SLS tot dan toe!

Prima 2004-editie
Ook de 12e editie van de Classic SLS kan bijgeschreven worden als een prima historische rally. Ruud Strooper en Ingeborg Guliker hadden een hele fraaie vrijdag in elkaar gesleuteld en je moest als equipe direct goed alert zijn om kans te blijven houden op een goede eindklassering. De Sportklassers moesten die vrijdag maar liefst 396 kilometer afleggen en de Toerklassers 353. Direct na TC 3 was het opletten beblazen. Bij punt 1 was de juiste route hairpin links terug en zo haalde men de goede controle T. Net erna een fraaie wegverlegging die de dure controle S opleverde. De RP 1 voor de Sportklassers was voornamelijk blinde lijn. Na de Westerscheldetunnel om barricade 2 mistten bijna alle equipes de controle R en dat was toch echt korter dan via de zelfstempelaar M. Vervolgens in België was het goed opletten om pijl 9 op de juiste wijze te benaderen en daarna ging het richting Holiday Inn te Diegem. Terwijl de deelnemers genoten van een prima dinerbuffet was de rekenkamer actief en toen de tussenstanden werden opgehangen bleek alleen het Zeeuwse duo Thom en Herry Houg foutloos in de Sportklasse. In de Toerklasse waren er nog 14 equipes die geen enkele controle hadden gemist.
Zaterdag was net als altijd een zware dag. Renger Guliker had met zijn schoonzoon Pim ’t Hart vrijdag al vier controles gemist, maar de zaterdag waren zij de allerbesten. Slechts één fout en 9 seconden afwijking op de RP’s zorgden ervoor dat zij opklommen van de 9e naar de 3e plaats. En die ene fout was een moeilijke oude weg-situatie ( de zelfstempelaar G) die helemaal niemand had gevonden. Na het “goedkoop” tanken in Martelange was het net in Luxemburg even lastig waardoor velen de foute V stempelden in plaats van de goede J. Na het altijd weer voortreffelijke buffet bij “Le Chinois” terug van Luxemburg naar Diegem. Dat was opletten geblazen maar wel goed te doen. Tijdens de lasagne in Diegem werd er druk nagepraat over de mooie zaterdag die Erwin en Jan Berkhof de deelnemers hadden voorgeschoteld. De gebroeders Houg stonden nog steeds eerste, gevolgd door Jos Lommerse en Arthur Denzler. In de Toerklasse was het enorm spannend. De nummers 1, 2 en 3 op respectievelijk 160, 165 en 169 strafpunten!
Aangekomen bij Renbaan Duindigt voor de laatste proef leken Edmond Planteydt en Marijke Benningshof op de zege af te stevenen in de Toerklasse. Maar Marijke maakte een kostbare fout op de renbaan en het duo moest genoegen nemen met plek 4. De overwinning na 1.302 km ging naar Jan en Geerlof Stam met hun spectaculaire gele Alpine Renault A 110. De organisatie moest nog wel een TC neutraliseren doordat er een paar bruggen in Zeeland voor nogal wat oponthoud zorgden. In de Sportklasse hielden de gebroeders Houg het hoofd koel en wonnen na 1.396 km zeer verdiend. Het was alweer de zevende SLS die prima werd georganiseerd door de Stichting Classic SLS in nauwe samenwerking met de Historic Rally Organization.

Data en algemeen winnaars van de 1^e tot en met de 15^e Classic SLS